100 gelukkige dagen: Haal alles uit het leven! [recensie]

100 gelukkige dagen fausto brizzi luitingh sijthoff Wat zou jij doen als je nog honderd dagen te leven had?
Lucio zwiert door het leven. Hij heeft vrienden en vrouwen bij de vleet. Zijn vrouw Paola heeft er genoeg van en zet hem buiten de deur. Voorgoed.
Een dag later krijgt Lucio vreselijk nieuws: hij heeft in het gunstigste geval nog honderd dagen te leven. Wat nu?
Lucio besluit om ondanks alles gelukkig te zijn. Om zijn kinderen mooie herinneringen te kunnen geven, en de goede kanten van het leven te vieren. Maar kan hij wel betekenis geven aan het laatste stuk van zijn leven zonder zijn echte liefde, Paola?
100 gelukkige dagen is lachen door je tranen heen en genieten van het ware Italiaanse dolce vita. Een ode aan het leven!

 

Recensie:
In 100 gelukkige dagen maken we kennis met Lucio. Een echte levensgenieter die geniet van aandacht van vrouwen. Dat hij getrouwd is, maakt hem op dat soort momenten niet uit. Maar dan verlaat zijn vrouw hem en slaat het noodlot onherroepelijk toe: Eén dag nadat zijn vrouw hem heeft verlaten, krijgt hij het verschrikkelijke nieuws te horen: hij heeft niet lang meer te leven. In het meest gunstige geval haalt hij 100 dagen. Lucio besluit alles op alles te zetten en genieten van zijn laatste 100 gelukkige dagen!

100 gelukkige dagen

Een emotioneel relaas dat je laat nadenken over het leven. Want hoeveel van jouw dagelijkse bezigheden zou jij nog doen wanneer je weet dat je nog maar 100 dagen te leven hebt? Lucio zet de belangrijkste dingen op een rij en geniet van uitstapjes met zijn kinderen, geniet hij met zijn vrienden en is hij er op gebrand om zijn grote liefde Paola duidelijk te maken dat hij ontzettend vel spijt heeft van zijn keuzes. Zal het hem lukken in de tijd die hem rest Paola hiervan te overtuigen?

Schrijfstijl

Eerlijk is eerlijk, toen ik het begin las moest ik echt in het verhaal komen. De schrijfstijl vond ik iets te vertellend. Bovendien vond ik de inleiding naar de 100 gelukkige dagen wel erg lang duren. In de eerste 60 pagina’s verteld Lucio namelijk over zijn leven, vrienden, zijn vrouw en de dag dat hij het verschrikkelijke nieuws te horen kreeg. Allemaal bedoeld om een duidelijk beeld te schetsen van de hoofdpersoon, maar hier en daar voor mij persoonlijk wat te lang van stof. Zodra de 100 gelukkige dagen aanbreken, valt dat euvel weg. Al snel ervaar je hoe iemand kan genieten van het leven, wanneer elke dag de laatste kan zijn.
Hoe langzaam de eerste zestig pagina’s voor mijn gevoel gingen, zo hard ging de rest van het boek. Mocht je tegen hetzelfde probleem aanlopen, dan kan ik je één ding aanraden: gewoon even doorlezen!

Bekijk op Bol.com logo100 gelukkige dagen – Fausto Brizzi
Roman, paperback, 320 pagina’s, Luitingh-Sijthoff

twitterbutton.nl