Jacob Reese geniet van zijn rustige leven in het pittoreske dorpje The Hollows, in Vermont. Hij runt een koffietentje en heeft de vervallen cottage die bij zijn huis hoort omgebouwd tot een vakantiehuisje, dat hij nu online verhuurt. Maar de rust wordt verstoord wanneer zijn volgende gast een vrouw is die griezelig veel op zijn ex-vriendin Laura lijkt, en die een onheilspellend bericht achterlaat in het gastenboek.
Nu ziet hij ineens overal dingen die hem aan Laura doen denken: hij vindt haar muziekdoos en een geschenk dat hij haar jaren geleden gaf in het bos achter zijn huis en denkt haar zelfs een keer op straat te zien.
Maar het kan Laura helemaal niet zijn. Want Laura is dood.
Er is maar één verklaring mogelijk: iemand weet wat er gebeurde op de avond dat Laura stierf en is uit op wraak…
Recensie:
Het is de eerste keer dat ik iets van deze auteur Steve Frech lees, maar de cover en de samenvatting trekken mijn aandacht en dus ben ik erg nieuwsgierig naar dit boek. Eenmaal begonnen wordt ik al snel meegezogen in dit verhaal.
Wat je ons hebt afgenomen
Het boek begint met een stukje dat beangstigend is en daardoor zit je meteen in het verhaal. Wat is hier aan de hand? Al snel wordt het wat gemoedelijker, maar de toon is in ieder geval gezet. En laat je als lezer ook niet meer los.
Wat je ons hebt afgenomen gaat over Jacob Reese die een goedlopend koffiezaakje heeft en een vakantiehuisje op eigen terrein heeft die hij regelmatig verhuurt. Een nieuwe gast weet hem echter behoorlijk wat schrik aan te jagen. Zij lijkt namelijk enorm op een ex-vriendin van hem. Alleen kan zij het onmogelijk zijn, want zij leeft niet meer. Het moet toeval zijn, toch? Wanneer er daarna steeds meer dingen op zijn pad komen die te maken hebben met zijn ex, weet hij dat er iemand is die weet wat er destijds is gebeurd. En diegene schuwt geen middel om hem flink wat angst aan te jagen!
Leeservaring
Vanaf het moment dat Jacob de gast ontmoet die op zijn ex lijkt, wordt het verhaal al snel complexer. Enerzijds leef je met Jacob mee in het heden, maar tussendoor krijg je flarden uit het verleden mee. Dit zorgt er soms voor dat je even moet schakelen. Vooral omdat het verleden vaak nogal abrupt stopt en je weer verder gaat in het heden. Terwijl jij net met je hoofd helemaal in het verleden zit en je ernstig zit af te vragen wat er gebeurd kan zijn. Juist die onwetendheid zorgt er voor dat je door blijft lezen. Want je wilt niets liever dan daar achter komen.
Af en toe vind ik het storend dat ik weer terugschakelde naar het heden, juist omdat ik helemaal in het verleden zat. De hoeveelheid wisselingen hadden wat mij betreft wel iets minder mogen zijn, maar dat is persoonlijk. Het zorgde in ieder geval er voor dat ik als lezer lang in het ongewisse bleef en daardoor bleef lezen. Het boek wad dan ook zo uit. Klein minpuntje is dan wel dat ik nog niet op al mijn vragen antwoord hebt gekregen, dus bereid je als lezer maar vast voor…
Zes jongeren krijgen in hun vakantiehuis een bericht. De anonieme afzender waarschuwt dat ze binnen moeten blijven om te overleven. Ga nooit naar buiten, vertel altijd de waarheid en zorg dat je in leven blijft. Het lijkt een zieke grap, maar al snel blijkt dat ze zichzelf moeten zien te redden in een wereld van angst en isolatie. Alles moeten ze over zichzelf vertellen, ook hun geheimen… In het huisje geldt maar één regel: blijf leven! Zou je iemand kunnen vermoorden? Als het niet anders kan… Zou je jezelf kunnen opofferen? Om een vriend te redden… Zou je de waarheid over jezelf durven te vertellen? Als het je laatste kans is….
Recensie:
Wederom een spannende jeugdthriller in de Politie Niet Betreden boekenreeks. Kansloos is geschreven door auteur Mel Wallis de Vries.
Kansloos
Zes jongeren zitten in een vakantiehuisje midden in de bossen. Alles lijkt gezellig, totdat ze een onheilspellend bericht krijgen. “Ga niet naar buiten als je in leven wilt blijven!” Haalt iemand een grap met ze uit door dit anonieme bericht te sturen? Of verkeren ze echt in levensgevaar?
De hoofdstukken tellen de uren die voorbij gaan. Het hoofdstuk Uren 0 geeft je dus al direct aan dat er iets te gebeuren staat. Vol verwachting lees je dus al snel door. Hoewel het in eerste instantie lijkt alsof de jongeren gezellig samen een weekendje weg zijn, merk je toch al dat er wat wrijvingen zijn onderling. De verschillende karakters zorgen voor deze irritaties, dus je bent benieuwd hoe dat gaat als ze onder druk staan.
Na het verontrustende bericht kom je er direct achter dat ze niet allemaal dezelfde mening hebben. Moeten ze nu wel of niet het vakantiehuisje verlaten?
Leeservaring
De spanning die steeds voelbaar is, zorgt ervoor dat je als lezer het boek lastig weg kunt leggen. De verhoudingen binnen de groep komen onder een vergrootglas te liggen en geven een realistisch beeld van hoe mensen kunnen reageren in geval van nood. Naarmate het verhaal vordert, kom je ook steeds meer over de personages te weten. Het plot is verrassend, de ontknoping is toch anders dan je had verwacht, waardoor je het boek met een goed gevoel weg kunt leggen.
Kansloos – Mel Wallis de Vries Jeugdthriller, hardcover, 224 pagina’s, De Fontein
PonyparkCity in Collendoorn is een geweldig park voor sportieve ouders en avontuurlijke kinderen. Vakantie vieren in een Cowboy House en geniet van een heerlijke zonvakantie aan het strand van Sunset Beach. In het natuurrijke park voel je je al snel een echte cowboy. Ontmoet Sitting Bull, Zorro of Lucky Luke. Of ga schatzoeken, rodeo rijden, midgetgolfen of spelen in een van de vele speeltuinen. Ga met de cowboys mee op pony-avontuur door het bosrijke park of op een strandrit, waar de kinderen met een pony het water in mogen.
Recensie:
Wie op zoek gaat naar een vakantie waarin paardrijden centraal staat, komt al snel uit bij PonyParkCity. Een vakantiepark waarbij je per huisje een “eigen” pony krijgt. Wij besloten om een midweek te boeken in de meivakantie. Inmiddels zit onze vakantie er al weer op en is het tijd om onze ervaring met jullie te delen.
PonyParkCity
Wij boekten een standaard huisje – type Arizona – voor deze vakantie. Dit is een vakantiehuisje dat geschikt is voor maximaal vier kinderen en twee volwassenen. Er is één slaapkamer met twee stapelbedden en in de woonkamer staat een bedbank. Een klein keukenblok is aanwezig met vier gaspitten. Ook alle keukeninventaris is aanwezig, dus je kunt prima zelf je eten koken wanneer je hier op vakantie bent. Het enige dat ik in de keuken eigenlijk miste was een klein vriesvakje in de koelkast. Het is geen groot huisje, maar omdat je toch veel buiten bent is dit geen enkel probleem. Wij hadden ruimte genoeg, omdat wij maar met twee personen in het huisje zaten. In de slaapkamer vond ik het lastig dat het lichtknopje vanuit geen enkel bed te bereiken was. Je moet dus verplicht eerst uit bed om het licht aan of uit te kunnen doen.
Ranchhouse
Voor wie iets meer comfort en ruimte wil, is een ranchhouse een geschikte optie. Deze staan op een apart gedeelte op het park bij elkaar. Deze huisjes zijn geschikt voor maximaal drie kinderen en twee volwassenen en hebben – naast één stapelbed en een eenpersoonsbed, ook een tweepersoonsbed. Er zijn twee slaapkamers en lakenpakketten zijn hier bij de prijs inbegrepen. Wij zijn tijdens ons verblijf ook over dit gedeelte van het park gelopen / gereden en wat ons op viel was dat daar wel een grasveldje was bij de huisjes. Iets wat bij de andere huisjes niet het geval was.
Hoera, een eigen pony!
Uniek aan de vakantiehuisjes bij PonyParkCity is natuurlijk het feit dat je een eigen pony hebt bij het huisje. Toen ik boekte waren deze nog voor kinderen tot twaalf jaar. Een paar weken voor aankomst ontdekte ik via internet dat er hier wel wat gewijzigd was. De pony’s waren ingedeeld met een kleurenband en er wordt nu gekeken naar lengte en gewicht. Dit heb ik echter niet van het park zelf vernomen, dus het was puur toeval dat ik dit al van te voren wist. Kinderen tot 60 kg en 1.70 m mogen nu op een pony rijden. Op basis daarvan krijg je een kleine, middelgrote of grote pony. Prima geregeld, want niet iedereen heeft hetzelfde gewicht en lengte en voor het welzijn van de pony’s kan ik dit alleen maar toejuichen. Toch is het niet helemaal zo perfect geregeld als het lijkt…
Mijn dochter viel nog net in de categorie middelgrote pony. Ik heb nog gevraagd of dit niet naar de grote pony kon, maar dit was niet mogelijk. Begrijpelijk, want als er één dit krijgt, willen meer mensen dit. Maar we zagen ook al snel dat er aardig wat verschil qua grote tussen de pony’s in één categorie zat. Nu had mijn dochter een van de grotere pony’s uit de middelgrote categorie en persoonlijk vond ik dat dit ook maar net kon. Tijdens de buitenrit zagen we een meisje dat ongeveer dezelfde lengte en postuur had als mijn dochter. Maar die zat wel op een pony die een stuk kleiner was dan die van haar. Allebei met een groene halsband om, dus beide middelgrote pony’s. Wat dat betreft vind ik het verschil qua grote binnen één categorie gewoon te groot, want als de voeten van een kind bijna de grond raken als ze op de pony zit, is het kind toch echt wel te groot voor deze pony.
Pony-uitgifte en pony-instructie
Op de dag van aankomst krijg je een ponykaart bij de receptie. Vervolgens kun je naar de Pony Office om je te laten meten wen wegen. Daar wordt de categorie pony bepaald. Op aankomstdagen is de pony-uitgifte vanaf 14:00u. Je krijgt een nummer op je ponykaart en dat nummer geeft aan als hoeveelste jij een pony kunt uitzoeken. Wij waren rond half twaalf op het park en waren al nummer 34. Toen wij vrijdags wilden uitchecken, stond er bij de receptie al een lange rij buiten om in te checken. Dit was om kwart over tien. Iets wat wel belangrijk is om te weten voor nieuwkomers, want mensen die hier vaker komen, zijn duidelijk vroeg op het park aanwezig om zo te proberen hun favoriete pony te bemachtigen.
Wat mij opviel (en wat ik wel een beetje vreemd vind) is dat je op de aankomstdag gewoon een pony meekrijgt. De volgende dag moet je ’s ochtends eerst naar een verplichte pony-instructie om de rest van je verblijf ook een pony te mogen ontvangen. Je ponykaart wordt afgestempeld wanneer je aanwezig bent geweest, dus ze kunnen altijd zien of je er wel of niet bent geweest. Het is een beetje mosterd na de maaltijd, want kennelijk hoef je op de aankomstdag niets van pony’s te weten… Persoonlijk vond ik de instructie ook erg summier dus als je als niet paardenkenner hier een vakantie boekt, is het wel praktisch je een beetje in te lezen.
Pony reserveren
Voor aankomst is het niet mogelijk een pony te reserveren. Maar wanneer je eenmaal een pony hebt die je goed bevalt, heb je deze mogelijkheid wel voor de rest van je verblijf. Het reserveren is op zich gratis, al moet je wel eerst een slotje kopen (in 2018: € 2,00). Hieraan wordt dan een label met je huisnummer gehangen en dit slotje kun je dan aan de halsband van je pony hangen. De pony blijft dan elke dag tot elf uur gereserveerd voor jou. Wat mij opviel was dat dinsdag we onze pony Mushu zo meekregen, zonder controle van onze huissleutel. Ook woensdag was dit het geval. Alleen donderdag werd ons eerst gevraagd welk huisnummer we hadden en checkten ze bij het pakken van de pony het label aan het slotje. Nu is het denk ik altijd wel goed gegaan zo, maar met een controle via huissleutels heb je natuurlijk meer zekerheid. Dagelijks stond er voor tienen (de aanvangstijd dat je de pony op kan halen) een lange rij voor de pony-office. Maar omdat veel mensen een pony reserveren, gaat deze rij wel heel snel. Alle gereserveerde pony’s staan namelijk al helemaal klaar met halster, dus het is alleen een kwestie van de pony overhandigen.
Pony rijden en verzorgen
Bij het huisje staan twee emmers: een hooi bucket en een water bucket. Dagelijks kun je hooi halen naast de Giant Stable. Je kunt je pony vastzetten aan het hek bij je huisje of los laten lopen in jouw tuin. Dan moet je wel bijvoorbeeld afzetlint of touw meenemen om een stuk af te bakenen. Wanneer je de pony ook wil borstelen, neem je zelf je poetsspullen mee. Heb je dit niet, dan zijn deze uiteraard te koop op het park.
Op de pony rijden mag alleen in stap, al kwam er toch vaak een pony in draf of galop voorbij. De pony-patrol reed wel met enige regelmaat door het park, maar de frequentie mag wel iets opgevoerd worden. Gelukkig zagen we wel dat – als iemand betrapt werd op het draven of galopperen – dat ze er direct op werden aangesproken. Hoewel het kan zijn dan een pony ingenomen wordt, hebben wij dit niet gezien of gehoord dat dit ook daadwerkelijk gebeurd.
Kinderen kunnen tijdens het verblijf naar de gratis ponyles en ontvangen een medaille na de les. Alle kinderen kunnen ook meedoen aan de barrelrace (al is een race een groot woord, want het gaat allemaal stapvoets en onder begeleiding van papa of mama). De deelnemers worden naar leeftijd ingedeeld en er is een kleine prijs voor de beste drie uit elke categorie. Maar elk kind gaat naar huis met een mooie rozet!
Activiteiten
Wat een groot pluspunt van dit park is, zijn de activiteiten die gratis zijn. Bij het ophalen van de sleutel kregen we al een welkomstpakket met daarin chips en wat drinken, een Penny doeboek, een spel kaarten en gratis bingokaarten. Tijdens ons verblijf was er twee keer een bingo-avond en voor beide avonden hadden wij zes bingokaarten. Zo kun je dus altijd met je gezin volledig meedoen aan de activiteiten. Ook de buitenrit, ponyrijles, de shows en de barrelrace zijn allemaal gratis. Bij je resevering krijg je al een knutselplaat van Lucky Luke en een verrassingsbon. Op de welkomstavond kun je de bon inleveren en ontvang je een leuk paardenspel. Nieuw dit jaar is Playmobil Village. Een indoor speeltuin met een rodeostier die op bepaalde tijden draaide. Ook een ritje hierop is gratis. ’s Avonds kunnen kinderen overigens nog met alle pony’s knuffelen bij de Giant Stable.
Ons verblijf
Wij hebben echt genoten van onze midweek op PonyParkCity. Het was jammer toen wij na die paar dagen onze pony Mushu gedag moesten zeggen. Ondanks de kleine aandachtspunten, heb je hier met paardengekken zeker een heerlijke vakantie. Het feit dat je gratis WiFi hebt in het op het park is natuurlijk erg fijn. Dat veel kinderen de tijd van hun leven hebben, bleek wel op de donderdag. Dit was voor velen de laatste dag met hun pony. Bij het inleveren moesten er op het laatste moment nog de nodige knuffels uitgedeeld worden en veel kinderen konden hun tranen niet meer bedwingen. Gelukkig hadden ze daar bij het park ook al een beetje op ingespeeld en konden de kinderen een lolly pakken. Iets wat vooral goed bleek te werken bij de kleine kindjes. Bij het inleveren van onze sleutel kregen wij ook nog een leuke attentie mee naar huis.
Met heel veel foto’s en filmpjes én een schat aan herinneringen keerden wij vrijdag weer huiswaarts.
Deze site gebruikt functionele cookies en externe scripts om je beleving te verbeteren.
Privacyinstellingen
Privacyinstellingen
Deze site gebruikt functionele cookies en externe scripts om je ervaring te verbeteren. Welke cookies en scripts worden gebruikt en hoe deze je bezoek beïnvloeden, wordt aan de linkerkant gespecificeerd. Je kunt je instellingen op elk gewenst moment wijzigen. Je keuzes hebben geen invloed op je bezoek.
Opmerking: Deze instellingen zijn alleen geldig voor de browser en het apparaat dat je nu gebruikt.