Tag Archives: verzorgingshuis

Het zal je moeder maar wezen [recensie]

Het zal je moeder maar wezen Karin Bruers roman tragikomedie Lebowski moeder verzorgingshuis dementerend kinderen ziektebeeld verwarde ouderen paniek zussen tante overbuurman familie ontvoering lot tragikomische beladen zwaar dementie luchtig lach traan vertellen afbreuk ziekte vrolijke toon eerlijk persoonlijk schrijfstijl vertellend afgeleid lezen verhaal Alzheimer zorgen ouders wonnen familieleden situatie drastisch besluit wrijving leven recensie review

De onderlinge verhoudingen binnen Karins familie komen op scherp te staan wanneer moeder naar een verzorgingshuis moet. Ze is vierentachtig en dementerend. Een deel van haar kinderen overdrijft echter haar ziektebeeld waardoor ze plots op een gesloten afdeling tussen luiers dragende en zwaar verwarde ouderen terechtkomt. Als Karin haar daar helemaal in paniek aantreft, besluit ze moeder, samen met een van haar zussen, te ontvoeren en in haar eigen huis onder te brengen. De rest van de familie is woest. Het is het begin van een ruzie met het lot van moeder als inzet. Maar plots je moeder vierentwintig uur per dag om je heen hebben, blijkt echter ook niet gemakkelijk. Zeker niet als ze denkt dat haar dochter Karin een tante is, en haar zoon een zus.

Recensie:
Een beladen onderwerp beschrijven zonder dat het te zwaar wordt? Dementie is niet iets om luchtig over te doen, maar in deze tragikomedie weet Karin Bruers het verhaal met een lach en een traan te vertellen. Zonder afbreuk te doen aan deze ziekte, weet ze een vrolijke toon te raken…

Het zal je moeder maar wezen

Eerlijk is eerlijk: ik moest persoonlijk wel even wennen aan de schrijfstijl. Dat ligt je of Het zal je moeder maar wezen Karin Bruers roman tragikomedie Lebowski moeder verzorgingshuis dementerend kinderen ziektebeeld verwarde ouderen paniek zussen tante overbuurman familie ontvoering lot tragikomische beladen zwaar dementie luchtig lach traan vertellen afbreuk ziekte vrolijke toon eerlijk persoonlijk schrijfstijl vertellend afgeleid lezen verhaal Alzheimer zorgen ouders wonnen familieleden situatie drastisch besluit wrijving leven recensie review niet. Ik had er in het begin wat meer moeite mee. Het is net iets te vertellend, waardoor ik snel afgeleid raakte. Maar naarmate ik verder begon te lezen, wende dat en werd ik toch in het verhaal meegenomen.

In dit boek wordt duidelijk dat de ziekte Alzheimer veel problemen en zorgen met zich meebrengt. De stap om te moeten zeggen dat één van je ouders niet meer alleen kan wonen, is zwaar. Laat staan als alle familieleden het ook nog eens niet met elkaar eens zijn. Bij de familie van Karin loopt de situatie uit de hand wanneer Karin met één van haar zussen een drastisch besluit neemt: ze nemen hun dementerende moeder in huis. En dat zorgt voor veel wrijving binnen de familie. Maar dat het geen makkelijk leven is, wordt ook snel duidelijk…

Het zal je moeder maar wezen – Karin Bruers
Roman, paperback, 208 pagina’s, Lebowski

Ooit zul je het begrijpen [recensie]

Wanneer Julia in één klap haar vader, vriend en lievelingsoma verliest, stort haar wereld in. Ze besluit het roer om te gooien en solliciteert voor een baan als psycholoog in een verzorgingshuis in Zuid-Frankrijk, vlak bij haar familie. Ze ziet ertegenop, maar wil alles doen om weer gelukkig te worden.
Julia ontdekt dat de bewoners van Les Tamaris een rijk leven hebben gehad en dat ze veel van hen kan leren. Langzaam geeft ze haar verdriet een plaats en in haar groeit een grote liefde voor alle opa’s en oma’s. En als ze de kleinzoon van een van de bewoners ontmoet, lijkt haar leven opeens een heel andere wending te nemen…

Recensie:
Een heerlijke roman om in weg te duiken. Hoofdpersoon Julia is zichzelf niet meer. Ze verliest in korte tijd haar vader, lievelingsoma én haar vriend. Ze heeft tijd voor zichzelf nodig en besluit op zoek te gaan naar een nieuwe baan. Als psycholoog van ouderen in verzorgingshuis Les Tamaris leert ze wijze levenslessen van de bewoners.

Ooit zul je het begrijpen

Julia’s leven ligt totaal overhoop. Een relatie die op de klippen is gelopen, een oma die ze niet meer ziet en haar vader die pas overleden is. Ze besluit dicht bij huis te solliciteren naar een baan als psycholoog, maar zegt niets tegen haar naaste familie. Ze wil weer gelukkig zijn, maar de weg er naar toe lijkt lang.

Ooit zul je het begrijpen Virginie Grimaldi Xander Uitgevers roman verhaal Les Tamaris ouderen oudjes bejaarden verzorgingshuis oma vader relatie psychologe werkomgeving afscheid bewoners kriebels levendigheid thuis recensie review Waarom Julia bepaalde keuzes heeft gemaakt is lang onduidelijk. Het lijkt er op dat ze vooral zelf niet weet wat ze wil met haar verdere leven. Haar tijdelijke baan als psycholoog in een verzorgingshuis lijkt niet te passen bij haar. Maar gaandeweg ontdekt ze dat ze heel wat kan leren van de oudere generatie die hier woont. Alle ouderen hebben zo hun eigen “gebruiksaanwijzing” en levensverhalen. Sommigen zijn een open boek, anderen zien de psychologe liever gaan dan komen. Langzaam begint Julia zich steeds meer thuis te voelen in haar nieuwe werkomgeving. En dan komt een naderend afscheid ook nog eens heel onverwachts. En wat moet ze met de kleinzoon van een van de bewoners?

Leeservaring

Heerlijke roman waar je al snel helemaal in opgezogen wordt. Naarmate je verder komt in het verhaal, leer je Julia steeds beter kennen. Maar er zitten toch echt nog wel wat verrassingen die je niet ziet aankomen in het verhaal. De kleinzoon van een van de bewoners zorgt voor de nodige romantische kriebels. Een boek met een lach en een traan. En wie denkt dat oudjes saai zijn en alleen achter de geraniums zitten? Die hebben het volledig mis. Want de groep bejaarden in Les Tamaris zorgen voor heel wat levendigheid in het verhaal!

Ooit zul je het begrijpen – Virginie Grimaldi
Roman, paperback, 352 pagina’s, Xander Uitgevers

Anna in het bejaardenhuis [recensie]

Anna gaat samen met mama op bezoek bij bompa.
Dat is de opa van papa. Hij woont in een bejaardenhuis.
Anna en mama kloppen aan bij bompa.
Maar hij is niet op zijn kamer. Waar zou hij zijn?
Mama en Anna gaan op zoek in het bejaardenhuis!

Recensie:
Anna gaat samen met haar moeder op bezoek bij bompa. Dit is het Belgische woord voor opa. Maar bompa woont in een bejaardentehuis. Daar wonen nog veel meer oude mensen. Met dit prentenboek geef je peuters en kleuters een kijkje in de wereld van ouderen in het verzorgingshuis.

Anna in het bejaardenhuis

Anna in het bejaardenhuis Kathleen Amant prentenboek Clavis bejaardenhuis bejaardentehuis verzorgingshuis opa bompa oma oefenruimte kapper muziekkamer kamer bezoek vergeten verzorgen tekeningen recensie review Een bezoekje brengen aan opa is leuk, maar er is ook heel veel te zien in het bejaardenhuis. Er werken er heel veel verplegers die voor alle oude mensen zorgen die er wonen. Iedereen kent Anna, en ze begroeten haar. Maar wanneer ze bij de deur van bompa komen, doet hij niet na het kloppen van Anna. Samen met haar moeder gaat Anna toch maar naar binnen. Maar Bompa is er helemaal niet!

Mama denkt dat bompa hun bezoekje alweer vergeten is en ze besluiten hem te gaan zoeken. Ze zoeken in elke openbare ruimte:de kapper, de muziekkamer… Maar nergens is bompa. Maar dan opeens ziet mama hem in de oefenruimte. Hij is blij om Anna te zien en samen gaan ze een lekker ijsje eten.

Leeservaring

Ik ben heel blij met dit boekje. Het is lastig om een boekje te vinden voor kinderen, waarin het gaat over opa’s en oma’s die in een verzorgingstehuis wonen. Dat dit helemaal niet eng of stom is, maar eigenlijk juist leuk en dat er goed op hun gelet wordt. Dit boekje is heel duidelijk, zelfs voor de allerkleinsten. Het kan goed gebruikt worden om uit te leggen waarom iemand in een bejaardenhuis zit. De tekeningen en de herkenbare Anna zijn simpel en duidelijk en voelen vertrouwd aan. Wij zullen dit boekje heel vaak lezen!

Anna in het bejaardenhuis – Kathleen Amant
Prentenboek, hardcover, 24 pagina’s, Clavis